十四字

各人自扫门前雪，休管他人瓦上霜

gè rén zì sǎo mén qián xuě

踏破芒鞋没觅处，得来全不费工夫

tà pò máng xié méi mì chù，

先天下之忧而忧，后天下之乐而乐

xiān tiān xià zhī yōu ér y

平生不作亏心事，夜半敲门不吃惊

píng shēng bù zuò kuī xīn

各人自扫门前雪，莫管他人瓦上霜

gè rén zì sǎo mén qián xuě

平生莫做亏心事，半夜敲门不吃惊

píng shēng mò zuò kuī xīn

月儿弯弯照九州，几家欢乐几家愁

yuè ér wān wān zhào jiǔ zh

有缘千里来相会，无缘对面不相逢

yǒu yuán qiān lǐ lái xiāng

进人若将加诸膝，退人若将坠诸渊

jìn rén ruò jiāng jiā zhū

贫贱之交不可忘，糟糠之妻不下堂

pín jiàn zhī jiāo bù kě wà

横眉冷对千夫指，俯首甘为孺子牛

héng méi lěng duì qiān fū

智欲圆而行欲方，胆欲大而心欲小

zhì yù yuán ér xíng yù fān

踏破铁鞋无觅处，得来全不费工夫

tà pò tiě xié wú mì chù，dé

逢人且说三分话，未可全抛一片心

féng rén qiě shuō sān fēn

踏破铁鞋无觅处，得来全不费功夫

tà pò tiě xié wú mì chù，dé

宁当有日筹无日，莫待无时思有时

nìng dāng yǒu rì chóu wú r

破屋更遭连夜雨，漏船又遭打头风

pò wū gēng zāo lián yè yǔ，

贫贱之知不可忘，糟糠之妻不下堂

pín jiàn zhī zhī bù kě wàn

沉舟侧畔千帆过，病树前头万木春

chén zhōu cè pàn qiān fān

先忧事者后乐事，先乐事者后忧事

xiān yōu shì zhě hòu lè sh

各人自扫门前雪，莫管他家瓦上霜

gè rén zì sǎo mén qián xuě

常将有日思无日，莫待无时思有时

cháng jiāng yǒu rì sī wú r

一斗米养个恩人，一石米养个仇人

yī dǒu mǐ yǎng gè ēn rén，y

哑子漫尝黄柏味，自家有苦自家知

yǎ zǐ màn cháng huáng bǎi

勿以恶小而为之，勿以善小而不为

wù yǐ è xiǎo ér wéi zhī，wù

着意栽花花不发，无意插柳柳成荫

zhuó yì zāi huā huā bù fā，

宁教我负天下人，休教天下人负我

nìng jiào wǒ fù tiān xià r